Op mijn 17e werd ik gebeten door een teek. De huisarts zei destijds: "Nee hoor, dat is geen tekenbeet, dat is ringworm." Ik geloofde hem en kreeg geen antibiotica. Ik werd een paar maanden later ontzettend ziek en moe, gaf non-stop over en kreeg de stempel Pfeiffer. Na een jaar krabbelde ik wel weer op en ik pakte de draad weer op, maar mijn gezondheid bleef altijd een zwak punt. Ik deed veel op pure wilskracht, maar ik dacht altijd: hoe doen anderen dat toch? Waarom kost het mij zoveel meer moeite om de dagen door te komen? Ik was vaak ziek en had allerlei kwaaltjes.
Het breekpunt
Ik ging altijd maar door, een andere keuze had ik niet. In de medische wereld voelde ik me niet serieus genomen. Als ze niets konden vinden, dachten ze al gauw dat het tussen de oren zat. Mijn levensmotto werd: "Zolang ik niet op de grond neerstort, dan zal het allemaal wel meevallen". Uiteindelijk gebeurde dit ook en ging ik weer naar de huisarts. Hij had geen idee wat het kon zijn en het uiteindelijke advies was: "Leer er maar mee leven." Hoe kon hij dat nou zeggen? Ik had continu pijn en was de hele dag door misselijk, mijn brein werkte nauwelijks meer, ik kon niet meer werken, niet meer sporten en mijn hele sociale leven lag op zijn gat. Ik voelde me niet gehoord en niet begrepen. Mijn wil om te leven was groot, maar op deze manier was het niet te doen.
De gouden driehoek: fysiek, mentaal en emotioneel
Ik besloot de medische wereld los te laten, want ik kwam daar niet verder en ik wilde mijn leven weer terug. Mijn drang om beter te worden was groot. Ik besloot alleen nog maar mijn gevoel te volgen en ging verschillende dingen proberen. Hier begon mijn reis naar zelfheling. In twee jaar tijd ben ik genezen. Dit ging met ups en downs, maar elke 'up' gaf me weer hoop. Ik pakte het fysiek, mentaal én emotioneel aan. Dit noem ik de Gouden Driehoek. Behandel je een van deze drie pijlers niet, dan heb je grote kans op een terugval omdat je iets essentieels vergeet. Alles werkt met elkaar samen. Ik deed Kambo-sessies en plantmedicijnreizen. Toen ik me steeds wat beter ging voelen, besefte ik dat er zoveel meer mogelijk is dan ik altijd had gedacht. Ik voelde een sterke drang om hier ook anderen mee te gaan helpen. Ik voelde me inmiddels fit genoeg om diverse opleidingen te volgen en ontdekte dat lichaamsgerichte therapie en cupping hielpen om diepe fysieke en energetische blokkades letterlijk los te maken. Ik kwam erachter dat ik 'oud zeer' uit het verleden in mijn lichaam bij me droeg: onverwerkte emoties en ervaringen die de energiestroom blokkeerden en die nog doorvoeld mochten worden om mezelf weer een stukje verder te helen.
De weg terug naar jezelf
Als je ernstig ziek bent, raak je vaak de verbinding met jezelf kwijt. Je lichaam voelt op een gegeven moment als een vijand, want het lijkt constant tegen je te werken. Tijdens mijn reis naar zelfheling kwam ik erachter dat mijn lichaam eigenlijk helemaal niet aan het tegenwerken was; het gaf juist hele duidelijke signalen af om mij verder te helpen, maar deze had ik al lange tijd genegeerd.
Ik had mezelf onbewust aangeleerd om niet meer te voelen, niet meer naar het lichaam te luisteren en de verbinding met mezelf uit te schakelen. Je móét wel, om maar te kunnen overleven en die dag door te kunnen komen. Maar daarmee raak je ook het vertrouwen in je eigen systeem kwijt.
Inmiddels ben ik nu 5 jaar klachtenvrij en heeft mijn eigen reis me enorm geïnspireerd om anderen te mogen helpen. In mijn praktijk in Zevenbergen help ik je nu om die verbinding weer op een veilige manier te herstellen en die diepe blokkades op te heffen. We kijken niet alleen naar de klacht, maar naar de hele driehoek en de energiestroom in je lijf. Want als je weer leert voelen wat je lichaam nodig heeft en stopt met alleen maar overleven, is er zoveel meer mogelijk dan alleen 'ermee leren leven'.
